مضرات خواب زیاد ۱۴۰۰/۷/۵ ۱۰:۰:۱۲

بدن باید هر روز به اندازه کافی بخوابد و استراحت کند ، اما خواب بیش از حد می تواند تأثیرات نامطلوبی بر سلامتی بگذارد. مضرات زیاد خوابیدن چیست؟

مضرات خواب زیاد

خواب بیش از حد ممکن است شانس ایجاد طیف وسیعی از عوارض و مشکلات سلامتی را افزایش دهد ، مانند:

1. بیماریهای قلبی عروقی
خواب بیش از حد می تواند بر سلامت سیستم گردش خون تأثیر منفی بگذارد و نشان داده شده است که خوابیدن 9 تا 11 ساعته زنان در شب ممکن است احتمال ابتلا به بیماری عروق کرونر قلب را افزایش دهد.
همچنین نشان داده شده است که خواب زیاد یا کم خوابی ممکن است احتمال حمله قلبی را افزایش دهد ، اما ارتباط بین خواب زیاد و بیماری های قلبی عروقی هنوز کاملاً مشخص نیست.

2. انواع اختلالات روانی
یکی از مضرات خواب بیش از حد این است که ممکن است باعث ایجاد طیف وسیعی از اختلالات روانی مختلف شود ، در اینجا لیستی از مهمترین آنها ذکر شده است:

افسردگی
اما باید توجه داشت که رابطه بین افسردگی و خواب بیش از حد هنوز محل بحث است.در حالی که برخی از کارشناسان معتقدند خواب زیاد ممکن است باعث افسردگی شود ، برخی دیگر معتقدند خواب زیاد باعث افسردگی می شود اما برعکس آن صادق نیست.

نگران بودن
خواب زیاد یا کم خوابی ممکن است باعث افزایش اضطراب در برخی افراد شود که بر جنبه های مختلف زندگی آنها تأثیر منفی می گذارد و بی خوابی مزمن ممکن است شانس ایجاد اضطراب را افزایش دهد.

مشکلات درک و تمرکز
خواب بیش از حد می تواند پیری مغز را تسریع کرده و توانایی انجام برخی کارها را با کارایی معمول ، حتی کارهای ساده ، کاهش دهد.

سایر اختلالات روانی
ممکن است فرد را به برخی از اقدامات ناسالم یا حتی خطرناک مانند: اقدام به خودکشی ، مصرف غیرقانونی مواد مخدر یا برخی از انواع داروها سوق دهد.

3. سردرد و کمردرد
خواب زیاد می تواند احساسات متفاوتی از درد را در بدن تحریک کند یا شدت دردی را که در حال حاضر در بیمار وجود دارد افزایش دهد. به عنوان مثال ، خواب بیش از حد ممکن است باعث موارد زیر شود:

افزایش شدت سردرد در افرادی که مستعد سردرد هستند ، زیرا خواب زیاد ممکن است باعث عدم تعادل در انتقال دهنده های عصبی در مغز شود.
احساس درد عمومی در بدن و افزایش درد حاد در پشت در افرادی که به طور خاص از کمردرد رنج می برند .
4. آسیب های دیگر
آسیب های زیاد خوابیدن به مواردی که در بالا ذکر شد منتهی نمی شود ، اما خواب زیاد ممکن است آسیب های دیگری نیز داشته باشد که هنوز در حال تحقیق و مطالعه هستند ، مانند:

چاقی ، همانطور که برخی مطالعات نشان داده اند خوابیدن 9-10 ساعت در روز ممکن است احتمال چاقی را افزایش دهد.
دیابت ، همانطور که مشخص شده است خواب زیاد احتمال ابتلا به دیابت نوع 2 را افزایش می دهد.
مرگ ، همانطور که مشخص شد افرادی که بیش از 9 ساعت در شب می خوابند و به طور منظم شانس مرگ را در مقایسه با افرادی که 7-8 ساعت در شب می خوابند افزایش می دهند و خواب زیاد ممکن است احتمال مرگ را در افراد افزایش دهد.
دلایل خواب زیاد
خواب بیش از حد ممکن است یک نوع تنبلی گذرا نباشد ، اما موارد زیادی وجود دارد که ممکن است باعث خواب زیاد شود ، در اینجا لیستی از مهمترین آنها وجود دارد:

1. نارکولپسی
نارکولپسی یک اختلال عصبی است که وقتی مغز دچار نقصی می شود که مانع کنترل چرخه خواب و بیداری می شود ، ایجاد می شود ، که ممکن است باعث شود بیمار بدون هشدار در هر زمان و هر مکان به خواب برود.

2. افسردگی
افسردگی است یکی از شایع ترین علل پرخوابی یک فرد افسرده احساس می کند سطح انرژی پایین دارد و خستگی بیشتری دارد، که می تواند او را به خواب برای مدت طولانی تر از حد معمول شود.

3. آپنه خواب
این بیماری باعث می شود بیمار در مدت زمان کوتاهی تنفس خود را متوقف کند ، که ممکن است منجر به بیدار شدن مکرر در شب شود و چرخه معمول خواب را قطع کند ، که ممکن است نیاز بدن به خوابیدن طولانی مدت در طول روز و شب را افزایش دهد.

4. پرخوابی
این اصطلاحی است که معمولاً به شرایطی گفته می شود که در آن تمایل فرد برای خوابیدن بیشتر در طول روز افزایش می یابد ، تمایلی که کاهش نمی یابد و حتی در هنگام چرت زدن طولانی یا کوتاه روز نیز برآورده نمی شود .

خواب بیش از حد ممکن است طیف وسیعی از عوارض سلامتی مانند اضطراب و مشکلات حافظه را ایجاد کند.

5. دلایل دیگر
مانند مصرف داروهایی که ممکن است باعث خستگی و خواب آلودگی شوند و نوشیدن الکل .

ساعات خواب توصیه شده
بسته به سن ، تعداد ساعات خواب توصیه شده است:

نوزادان تا 3 ماهگی: 14-17 ساعت خواب در روز.
نوزادان 4-11 ماهه: 12-15 ساعت خواب در روز.
کودکان 1-2 ساله: 11-14 ساعت خواب در روز.
کودکان 6 تا 13 سال: 9-11 ساعت خواب در روز.
نوجوانان 14 تا 17 ساله: 8-10 ساعت در روز.
بزرگسالان 18-64 ساله: 7-9 ساعت در روز.
افراد مسن بالای 65 سال: 7-8 ساعت در روز.

اختلالات خواب در کودکان مبتلا به ADHD شایع است . این اختلالات شامل تنفس در هنگام خواب ، خروپف ، حرکات دوره ای پا در هنگام خواب ، بیدار شدن مکرر و مشکلات زمان خواب (تغییرات قابل توجه در زمان خواب و مدت زمان خواب از یک شب به شب دیگر) است.

کمبود خواب منجر به افسردگی ، تکانشگری و ناتوانی در تمرکز می شود. همچنین مشخص شده است که کم خوابی توانایی یادگیری موثر را برای مدت طولانی مختل می کند.

جزئیات مطالعه
در این مطالعه که توسط دکتر روت گروبر از دانشگاه مک گیل مونترال در کانادا انجام شد ، محققان از تجهیزات آزمایشگاهی که از آزمایشگاه خواب گرفته شده استفاده کردند و کودکان را در حالی که روی تخت خواب بودند ، مورد بررسی قرار دادند. در طول مطالعه او هیچ دارویی مصرف نکرد. در این مطالعه 15 کودک 7 تا 11 ساله مبتلا به ADD/ADHD و 23 کودک بدون ADD تشخیص داده شد.
این مطالعه به دنبال بررسی مدت زمان خواب کودک ، مدت زمان واقعی خواب و مدت زمان خواب REM است (خواب عمیق که با حرکات سریع چشم و سطح بالای مغز و فعالیت فیزیولوژیکی مشخص می شود).

در همان زمان ، از والدین خواسته شد که پرسشنامه ای را تکمیل کنند تا بررسی شود آیا فرزندانشان دچار اختلالات خواب شده اند که با اضطراب مربوط به خواب نشان داده شده است ، مانند ترس در اتاق تاریک ، ترس از کابوس ، ترس از رها شدن یا خواب آلودگی در روز.

نتایج
نتایج مطالعه نشان داد که کودکان مبتلا به ADD/ADHD به طور متوسط ​​در مرحله REM نیم ساعت کمتر و 15 دقیقه کمتر می خوابند. کودکانی که کمبود توجه و تمرکز داشتند زمان بیشتری برای به خواب رفتن داشتند ، بیشتر از خوابیدن مضطرب بودند و زمان خواب کوتاه تری داشتند.

توصیه برای همه کسانی که از مشکلات خواب رنج می برند این است که یک برنامه منظم خواب را در یک زمان ثابت و حداقل 6-8 ساعت به طور مداوم در شب حفظ کنند. به والدین توصیه می شود به روال خواب کودک توجه داشته باشند و اطمینان حاصل کنند که: ساعت خاموش کردن چراغ ها را تعیین کنید (در تعطیلات بسیار مهم است) ، ساعت خاموش کردن چراغ ها شامل چند دقیقه آرامش و استراحت قبل از خواب است. به خواب رفتن خواندن قبل از خواب به ایجاد آرامش کمک می کند.

همچنین توصیه می شود در ساعات بعدازظهر از نوشیدنی های کافئین دار خودداری کنید. گاهی اوقات ، فعالیت های ورزشی در ساعات عصر می تواند بدن را بیدار کند و خوابیدن را دشوار کند. در صورتی که مشکلات غیرطبیعی خواب ادامه یافت یا به مدت طولانی ادامه یافت و حتی در نظر گرفتن یک معاینه حرفه ای در آزمایشگاه خواب ، مشاوره پزشکی بسیار مهم است.

علاوه بر توصیه فوق ، به ویژه برای کودکان مبتلا به ADHD ، فعالیتهای عصبی شناختی کامپیوتری باید در نظر گرفته شود ، که مشخص شده است به بیماران مبتلا به ADHD که دارای مشکلات خواب نیز هستند ، کمک می کند: خواب آلودگی و تمایل به خوابیدن چند بار در طول روز. یا مشکل خوابیدن در شب ، در نتیجه آرامش درونی ، مشخص ترین وضعیت برای کسانی است که از نقص توجه و اختلال تمرکز با بیش فعالی رنج می برند.

در روش آموزش عصبی-شناختی ، با استفاده از برنامه های کامپیوتری AttenGo ، برای افراد دارای نقص توجه و اختلال تمرکز ، که در آن تمرکز بر فعالیت های شناختی توجه و تمرکز است ، اما نه تنها ، آموزش این برنامه در افرادی که رنج می برند بهبود می یابد. از اختلال نقص توجه ADD / ADHD امواج فعالیت مغز بتا 1 است و جریان خون در لوب پیشانی نیز همینطور است.

این وضعیتی را ایجاد می کند که در آن انتقال دوپامین (ماده شیمیایی لذت بخش) همراه با علائم ADD/ADHD در لوب پیشانی مغز بهتر است.

کاربران این برنامه گزارش دادند که علاوه بر کاهش علائم ADHD ، مشکل در خواب نیز کاهش می یابد و کسانی که خواب آلودگی را تجربه کرده اند ، از نظر هوشیاری احساس بهتری دارند.

عوامل زیادی ممکن است در ابتلا به آلزایمر نقش داشته باشند.

بیدار ماندن در شب ...... ممکن است شانس شما را برای ابتلا به بیماری آلزایمر افزایش دهد ، این خبری است که به تازگی در دیلی میل منتشر شده است. یک مطالعه اخیر آمریکایی رابطه ای بین نوسانات خواب و وجود سطوح بالای گروه های پروتئینی غیر طبیعی در مغز (معروف به پلاک های بتا آمیلوئید) کشف کرد. با این حال ، رابطه بین کیفیت خواب و بیماری آلزایمر اثبات نشده است.

این مطالعه بر روی 26 فرد نسبتاً مسن انجام شد که برای اندازه گیری و تعیین میزان پلاک های پروتئینی در مغز خود اسکن مغزی انجام داده بودند. محققان دریافتند که بین میزان پلاک های پروتئینی اضافی و کمبود خواب عمیق در شب رابطه وجود دارد. این نیز به نوبه خود با کاهش توانایی در به خاطر سپردن واژگان زوجی در آزمون شب گذشته همراه بود.

شایان ذکر است که این پیوند تنها پیوند یا ارتباطی است که در طول مطالعه بر روی نمونه تصادفی ظاهر شده است. این مطالعه نمی تواند ثابت کند که این پلاک های پروتئینی هستند که باعث بی خوابی و عملکرد ضعیف در تست حافظه می شوند یا اینکه کم خوابی باعث رشد پلاک ها می شود.
علاوه بر این ، علیرغم عناوین رسانه ها ، این مطالعه نتوانست نشان دهد که آیا بهبود کیفیت خواب خطر ابتلا به بیماری آلزایمر را کاهش می دهد یا پیشرفت آن را کند می کند ، زیرا شرکت کنندگان هیچ گونه علائمی از زوال عقل نداشتند و آنها در یک دوره زمانی مورد آزمایش قرار گرفتند.

سرچشمه داستان از کجاست؟
این مطالعه توسط گروهی از محققان در مرکز پزشکی دانشگاه کالیفرنیا و آزمایشگاه ملی لارنس برکلی انجام شد و توسط موسسه ملی بهداشت ایالات متحده تأمین مالی شد. این مطالعه در مجله Medical of Neurosciences منتشر شد. برخی گزارشات رسانه های انگلستان نادرست بود. به عنوان مثال ، دیلی میل نوشت بزرگسالانی که از خواب منظم محروم هستند دارای بالاترین سطح بتا آمیلوئید هستند ، در حالی که این در مطالعه مشخص نشده بود. همچنین ، الگوی خواب شرکت کنندگان فقط برای یک شب کنترل شد ، بنابراین محققان الگوهای معمول خواب خود را ارزیابی نکرده و آن را در نظر نگرفتند. ادعای آنها مبنی بر اینکه این مطالعه همچنین نشان داد که حلقه های باطلی وجود دارد که در آنها پروتئین نه تنها حافظه را خراب می کند ، بلکه از اختلال خواب نیز ایجاد می شود ، نادرست تلقی می شود ، زیرا این در مطالعه یافت نشد. همه اینها گمانه زنی هایی از طرف آنها بود.

همچنین ، "دیلی میل" نتایج این تحقیق را اغراق آمیز نشان داد و درباره محدودیت های این مطالعه چیزی ننوشت.

این مطالعه برای چه کسانی انجام شده است؟
افراد مورد تحقیق شامل 26 فرد مسن بدون اختلال شناختی بودند. مغز شرکت کنندگان برای یافتن مقدار پلاک بتا آمیلوئید اسکن شد و آزمایش زوج واژگان قبل و بعد از خواب شبانه در آزمایشگاه انجام شد تا توانایی آنها در به خاطر آوردن حافظه مورد آزمایش قرار گیرد.

شرکت کنندگان در مطالعه هیچ گونه علائمی از زوال عقل ، مشکلات روانی یا اختلالات خواب نداشتند و هر یک از شرکت کنندگان با استفاده از اسکن PET اسکن مغز را برای تعیین تجمع مقدار پروتئین بتا آمیلوئید که در ماده خاکستری مغز رشد کرده بود ، انجام دادند.

سپس ، واژه ها قبل و بعد از خواب شب در آزمایشگاه انجام شد. خواب REM و NREM توسط الکتروانسفالوگرام تعیین شد ، آزمایشی که فعالیت الکتریکی مغز را اندازه گیری می کند. آزمون زوج کلمه شامل یادگیری گروهی از جفت کلمات بود. حافظه کوتاه روزانه با درخواست از شرکت کنندگان برای یادآوری برخی از واژگان زوج پس از 10 دقیقه مورد آزمایش قرار گرفت. آزمایش حافظه طولانی روزانه روز بعد انجام شد و در آنجا از آنها خواسته شد تا بقیه کلمات را به خاطر بسپارند. این کار همچنین با تصویربرداری رزونانس مغناطیسی رفتاری و عملکردی مغز انجام شد تا محققان بتوانند نگاه کنند و ببینند کدام قسمت های مغز فعال هستند ، مانند هیپوکامپ ، که مسئول حافظه است.



نتایج اصلی چه بود؟

افزایش پروتئین بتا آمیلوئید در قشر پیش پیشانی مغز ، و با کاهش مدت خواب غیر REM همراه بود. به طور خاص ، با فعالیت موج با فرکانس کمتر از 1 هرتز همراه بود ، و این نتایج پس از تنظیم عوامل سن و حجم ماده خاکستری قابل توجه باقی ماند. پروتئین بتا آمیلوئید موجود در سایر مناطق مغز با حرکت غیر سریع چشم یا حرکت موج آهسته کمتر از 1 هرتز ارتباطی ندارد.

کاهش خواب موج آهسته NREM و افزایش بتا آمیلوئید در قشر پیش پیشانی مغز با حافظه ضعیف تری از رویدادهای شب گذشته و همچنین افزایش فعالیت در هیپوکامپ همراه بود.

میزان بتا آمیلوئید ارتباط مستقیمی با اختلال در ایجاد حافظه جدید نداشت. این پیوند تنها زمانی ایجاد شد که خواب NREM در آمار گنجانده شد.

محققان چطور نتیجه را تفسیر کردند؟
نویسندگان به این نتیجه رسیدند که "نتایج یک اختلال خواب جامع" که از طریق آن آسیب شناسی بتا آمیلوئید می تواند به درمان زوال شناختی مربوط به هیپوکامپ در افراد مسن کمک کند ، آنها مشاهده کردند که علم بتا آمیلوئید قشر مغز با نوسانات مثبت آهسته خواب NREM از سوی دیگر ، تقویت حافظه بلند مدت بر اساس هیپوکامپ.

محققان از مطالعات و آزمایشات قبلی روی حیوانات حدس زدند که اختلال در خواب بدون REM باعث تجمع پلاک بتا آمیلوئید می شود و این امر متعاقباً میزان خواب REM را کاهش می دهد و یک چرخه معیوب ایجاد می کند. با این حال ، واضح است که این نظریه است و در این مطالعه اثبات نشده است.

نتیجه:
این مطالعه کوچک بر روی 26 فرد مسن ارتباطی بین تجمع پلاک های پروتئینی در مغز ، خواب ضعیف یا آرام و مشکل در به خاطر سپردن رویدادهای شب گذشته نشان داد.

محدودیت اصلی این مطالعه طراحی مقطعی مطالعه است. این بدان معناست که این مطالعه نمی تواند ثابت کند که رشد پلاک های بتا آمیلوئید ممکن است باعث کمبود خواب آرام و یا هر یک از آنها باعث مشکلات حافظه شود. این مطالعه همچنین نشان نداد که خواب ناآرام در اثر تجمع پلاک ایجاد می شود و این می تواند با بیماری آلزایمر مرتبط باشد. عوامل دیگری نیز وجود دارد که بر اساس نتایج بدست آمده است ، مانند مشکل خواب در محیط آزمایشگاه.

علاوه بر این ، علیرغم ادعاها و ادعاهای رسانه ها ، این مطالعه در یک دوره زمانی خاص انجام شده است و بنابراین نمی تواند نشان دهد که افزایش خواب NREM می تواند خطر زوال عقل مانند بیماری آلزایمر را کاهش داده یا پیشرفت آن را کند، کند.

به طور کلی ، این مطالعه جالب است ، اما هنوز نیاز به مطالعات بیشتری است که به دوره های طولانی مدت بستگی دارد تا بتوان این رابطه را بهتر درک کرد. در پایان ، می گوییم یک خواب آرام دارای مزایای زیادی است که باعث افزایش سلامتی و فعالیت می شود.

زندگی پر از استرس روانی است ، که باعث می شود مردم همیشه بپرسند استرس روانی چگونه بر مغز تأثیر می گذارد؟

قرار گرفتن مداوم در معرض استرس و فشار روانی باعث ایجاد اثرات منفی بر سلامت جسمی و روحی ، افزایش احساس خستگی و استرس و تأثیر بر سطح تمرکز ، علاوه بر طیف وسیعی از آسیب هایی که به مغز آسیب می رساند.


استرس روانی چگونه بر مغز تأثیر می گذارد؟

استرس روانی بر مغز تأثیر می گذارد و باعث می شود اختلالات زیادی داشته باشد که برجسته ترین آنها موارد زیر است:
بر حافظه تأثیر می گذارد
استرس روانی می تواند باعث اختلال حافظه شود ، زیرا افزایش و ادامه این فشار منجر به آسیب سلول های مغزی می شود.

ناحیه ای از مغز به نام هیپوکامپ وجود دارد که مرکز حافظه مغز است و این ناحیه در افرادی که از استرس و افسردگی زیاد رنج می برند کوچک می شود.

همچنین ، استرس و استرس روانی به ناحیه ای از مغز به نام قشر پیش پیشانی آسیب می رساند و هنگامی که فشار بر این ناحیه افزایش می یابد ، برخی اختلالات روانی ممکن است رخ دهد که منجر به اختلال حافظه می شود.

سطح کورتیزول را افزایش می دهد
سطح کورتیزول را در بدن افزایش می دهد ، هورمونی که بسیاری از عملکردهای بدن را کنترل می کند ، مانند: متابولیسم.

در مورد سطح بالای کورتیزول ناشی از افزایش استرس ، شانس ابتلا به فشار خون بالا و بروز نوسانات خلقی که به شکل عصبی بودن ، اضطراب ، تمایل به ناراحتی و افسردگی ظاهر می شود را افزایش می دهد.

تمرکز را کاهش می دهد
وقتی به چیزی فکر می کنید که بیشتر برای فرد مزاحم است ، فرد می تواند دچار حواس پرتی شود و تمرکز او دشوار باشد ، بنابراین فرد برای مدت طولانی بیگانه می شود و بنابراین بهره وری کار تحت تأثیر قرار می گیرد و دوره های تکمیل کارهای مختلف افزایش می یابد.

همچنین باعث فشار روانی برای ارسال سیگنال های اشتباه به مغز می شود ، در نتیجه ناتوانی در تمرکز کامل.

اختلالات خواب
هرچه احساس اضطراب و تنش بیشتر باشد ، تفکر و ترس از موانعی که باعث این تنش می شوند ، بیشتر می شود که منجر به عدم تعادل در عملکرد مغز از جمله تنظیم خواب می شود .

بنابراین ، فرد از اضطراب روزانه ، مشکل در خوابیدن در زمان های مناسب ، بیدار ماندن در شب و ناتوانی در بیدار شدن زودهنگام رنج می برد.

با این حال ، اگر او بدون خواب کافی بیدار شود ، نمی تواند کارهای روزانه خود را به خوبی انجام دهد.

باعث عصبی شدن شدید می شود
استرس روانی باعث عصبی شدن بیش از حد می شود:

عدم تمرکز و عدم بهره وری.
خوب نخوابیدن
فشار بالا .
احساس اضطراب مداوم.
همه آنها شخص را عصبی تر می کنند و ممکن است عصبی شدن بیش از حد منجر به نتایج فاجعه بار شود.

چگونه می توان احساس استرس را کاهش داد
راههای کاهش این فشار روانی به شرح زیر است:

از منابع استرس دوری کنید
هنگامی که فردی علت استرس را در خود می یابد ، باید تا آنجا که ممکن است از آن دور شود ، چه افراد و چه مکانها.

اگر تنش ناشی از تلاش زیاد در محل کار است ، پس باید مدتی از این کار دوری کنید و بعداً کار را به پایان برسانید.

ورزش طولانی مدت بدون استراحت سلامت روانی را تهدید می کند.

ورزش روزانه
ورزش منظم به خلاص شدن از انرژی منفی ناشی از استرس های مختلف در زندگی کمک می کند.

انجام ورزشهای بسیار سخت و سنگین الزامی نیست ، اما تمرینات ساده صبحگاهی را می توان روزانه در مکانی باز انجام داد.

می توان ورزش هایی را انجام داد که به کسب آرامش کمک می کند ، مانند: تمرینات یوگا ، تمرینات تنفسی و همچنین شنا. بودن در آب به کسب آرامش روانی کمک می کند.



به اندازه کافی بخوابید

خواب کافی یکی از مهمترین موارد برای کاهش احتمال استرس این است که 6 تا 8 ساعت در روز خوب بخوابید.



مدیریت زمان

لازم است برای همه چیز در طول روز زمان تعیین کنید ، زیرا این امر به شما کمک می کند تا در انجام کارهای روزانه احساس فشار و تأخیر نکنید و بنابراین نیازی به استرس نیست.

سازماندهی زمان به این صورت است که زود بیدار می شوید و از تمام روز استفاده می کنید ، و باید زمانی را برای استراحت اختصاص دهید و هر روز به کار و گذراندن وقت با اعضای خانواده و دوستان فکر نکنید.

خوردن یک رژیم غذایی کامل سالم
برای خلاص شدن از شر برخی از آثار استرس روانی که قبلاً به آن اشاره کردیم، میتوان از یک رژیم غذایی سالم استفاده کرد.

از آنجا که غذای سالم تأثیر قابل توجهی بر وضعیت روانی دارد ، زیرا عدم دسترسی به تغذیه سالم منجر به احساس خستگی ، لاغری و بی حالی می شود که باعث مشکل در کار و انجام وظایف می شود و در آن زمان کار جمع می شود و تنش و اضطراب ایجاد می شود.

همچنین ، بسیاری از غذاها باعث تحریک مغز و افزایش تمرکز می شوند ، که باید به آنها توجه شود ، مانند:

آجیل.
ماهی .
میوه.
سبزیجات.
از سوی دیگر ، غذاهای دیگری نیز وجود دارد که بر مغز تأثیر منفی می گذارد و باید از آنها اجتناب کرد ، مانند:

پلی ساکاریدها
فست فود.
چربی های ناسالم.
نمک ها

آیا در طول روز فیبر کافی دریافت می کنید؟

گنجاندن فیبر در وعده های غذایی روزانه شما یک مشکل بزرگ نیست ، زیرا فیبر کافی در میوه ها ، سبزیجات ، غلات کامل و لوبیای خشک وجود دارد.

اما بسیاری از مردم اهمیت فیبر را نادیده می گیرند و در نهایت بسیار کمتر از نیاز بدن غذا می خورند.

اینها سیگنالهایی است که بدن شما به شما می گوید که به فیبر بیشتری نیاز دارد:
اضافه وزن
اگر فیبر زیادی در رژیم غذایی خود دریافت نکنید ، می تواند باعث افزایش وزن شود.

فیبر احساس سیری را در هنگام غذا خوردن افزایش می دهد که به نوبه خود از پرخوری جلوگیری می کند و خطر چاقی را کاهش می دهد.

علاوه بر این ، جویدن غذاهای سرشار از فیبر بیشتر طول می کشد و باعث می شود در هر وعده غذایی غذای کمتری بخورید. فیبر همچنین حاوی مقدار زیادی آب است و کالری کمی دارد.

کلسترول بالا
اگر سطح کلسترول خون شما بالا باشد ، یکی از دلایل اصلی آن ممکن است مصرف روزانه کم فیبر شما باشد ، زیرا پزشکان برای بیماران مبتلا به کلسترول فیبر تجویز می کنند تا وضعیت پزشکی آنها بهبود یابد.

فیبر کمک می کند تا تری گلیسیرید ;کاهش و سطح از لیپوپروتئین با چگالی بالا، با مهار بیش از حد کلسترول که بدن خود را نیاز ندارد، افزایش یاید.

غذاهای سرشار از فیبر نیز ممکن است فواید دیگری برای سلامت قلب داشته باشند ، مانند کاهش فشار خون و التهاب.

سطح قند خون بالا
اگر دیابت دارید و کنترل سطح قند خون برای شما مشکل است ، باید بر میزان فیبر خود نظارت داشته باشید ، زیرا کمبود فیبر باعث نوسانات قند خون می شود.

فیبر ، به ویژه محلول ، جذب قند را از روده کوچک به جریان خون به تأخیر می اندازد و باعث می شود سطح قند خون به آرامی افزایش یابد ، که به نوبه خود به کنترل سطح قند خون کمک می کند.

احساس گرسنگی در مدت کوتاهی پس از خوردن غذا
غذاهای سرشار از فیبر به شما کمک می کند تا سیر بمانید و تا وعده غذایی بعدی احساس گرسنگی نکنید.

غذاهای سرشار از فیبر آب را از دستگاه گوارش جذب کرده و احساس سیری ایجاد می کنند ، این یکی از دلایلی است که احساس گرسنگی شما را تا حد ممکن به تأخیر می اندازد.

فیبر کم در وعده های غذایی روزانه شما می تواند باعث احساس گرسنگی بلافاصله بعد از غذا و ناراحتی شود.

اختلالات گوارشی
واضح ترین علائم عدم مصرف فیبر کافی ناراحتی های معده مانند یبوست ، اسهال و نفخ است.

احساس خواب آلودگی بعد از غذا
بعد از خوردن یک وعده غذایی بزرگ می توانید احساس خواب آلودگی کنید ، اما اگر بلافاصله بعد از غذا به چرت زدن احتیاج دارید ، احتمالاً فیبر کافی دریافت نمی کنید.

فیبر برای ثابت نگه داشتن سطح قند خون ضروری است ، بنابراین وقتی وعده غذایی کم فیبر می خورید ، قند خون شما سریعتر افزایش می یابد. این باعث می شود احساس تنبلی یا خستگی کنید و می خواهید بخوابید تا انرژی خود را دوباره پر کنید.
123456789